Δημοτικό Σχολείο Αναργύρων

 

Χειμώνας 2019

 

Καλό χειμώνα!

Φωτογραφία από την είσοδο στο χωριό. 

Ηλιοβασίλεμα 15 Αυγούστου

Ένα βιβλίο για τη Βράβορη !

Πρόκειται για την παρουσίαση ενός ιστορικού πονήματος αρχικής καταγραφής άγνωστων μέχρι τώρα γεγονότων, του βιβλίου για το χωριό που έγραψε ο αναγνωρισμένος, έμπειρος και έγκριτος ερευνητής και ιστοριογράφος Πάνος Τζιόβας. Είναι μια έκδοση του Ιδρύματος “ΘΕΟΔ. Ι. ΒΛΕΤΣΑ”, παρακαταθήκη για τους χωριανούς αλλά και για τις επόμενες γενιές. Το βιβλίο καταγράφει την ιστορική διαδρομή από τα τέλη του 7ου π.Χ. αιώνα μεχρι το 1940. Το εξώφυλλο του βιβλίου...

Μετά τη βροχή

Ηλιοβασίλεμα...

Κώστας Κρυστάλλης

  Ο Κώστας Κρυστάλλης (1868-1894), ο πιο αγαπημένος ποιητής της χώρας μας, γεννήθηκε στο Συρράκο της Ηπείρου το 1868 και ανήμερα τη Μεγάλη Πέμπτη, 22 Απριλίου του 1894, έκλεινε μια για πάντα το τόσο μαρτυρικό βιβλίο της ζωής του. Και την άλλη μέρα, Μεγάλη Παρασκευή, μαζί με τον πατέρα του και τους αδελφούς του, ο λαός της Άρτας, έπειτα από μια ομιλία του Μόραλη, συνόδεψε το ξόδι του ποιητή ως το κοιμητήρι της μικρής ηπειρωτικής πόλης. Ο Κρυστάλλης πια δεν υπήρχε.

  Τί είναι λοιπόν ο Κώστας Κρυστάλλης ;

  Ο Κωστής Παλαμάς είπε: "Ο Κρυστάλλης είναι ο ποιητής που βρίσκεται και που γίνεται λαός κι όχι ο λαός που βρίσκεται ή που γίνεται ποιητής" .

  Ο Κρυστάλλης είναι ο λιγερόφωνος τραγουδιστής που κίνησε από το Συρράκο της Ηπείρου αρματωμένος τη μικρή σιδερένια φλογέρα του για να τραγουδήση με στίχους ευωδιαστούς από θυμάρι του βουνού, την ξενητιά, τον έρωτα, την πατρίδα, το βουνό, τη ρεματιά, το θάνατο και τη ζωή. Είναι ο ποιητής που έγραψε με το αίμα τούς στίχους του κι ολόκληρη τη ζωή του. Είναι ο ποιητής "πούκλεισε στα στήθια του την Ελλάδα κι έννοιωσε όλα τα τρανά μεγαλεία της".

  Τα έργα του Κρυστάλλη είναι ένα κομμάτι Ελλάδας, ένα κομμάτι με βουνά, βράχους, δέντρα, νερά που κατρακυλούν, κοπάδια που βόσκουν κι ανθρώπους που μιλούν την αιώνια γλώσσα μας με καημό και σοφία, με πλαστηκότητα και χυμό, με αδρότητα και αμεσότητα, με φαντασία και σκέψη αδασκάλευτη, όπως στα χρόνια του Ομήρου, όπως σ' όλα τα χρόνια, όπου ο λαός έχει μείνει μόνος του και συνέχιζε με τα δικά του μέσα την έκφρασι της εθνικής ψυχής. Νάτος ο λαός αυτός που δουλεύει τη γης, που μας δίνει την τροφή, το γάλα, το κρέας, που μας δίνει τον στρατιώτη, που τέλος, μας δίνει τη γλώσσα του, δηλαδή τη γλώσσα μας, στην πιο επική της πραγματικότητα, στην ανεξάντλητη ζωγραφική της επικότητα.

  Ο Κρυστάλλης είναι σημαντικός πρόδρομος του σημερινού μας αγώνα, ένας ακραιφνής κι ηρωικός δημοτικιστής, ο μοναχός ίσως που στην εποχή του σήκωσε την πιο γνήσια κι αμόλευτη σημαία του. Ο Κρυστάλλης στον αγώνα αυτό, που δεν τον πρόλαβε στο φούντωμά του, δεν έφερνε ιδέες, δεν έφερνε συνθήματα. Μα αν δεν πρόλαβε να πάρη μέρος στον ιδεολογικό πόλεμο της γενιάς του, έφερε "πράγματα", κάτι πιο πολύ χρήσιμο από τις ιδέες. Κουβάλησε υλικό από τα βουνά της πατρίδας του, ογκόλιθους κατεργασμένους σε θαυμάσιους δεκαπεντασύλλαβους, μας έδωσε αφετηρίες και τέρματα, έφερε υλικό για να στηθούν τα κατοπινά γλωσσικά και λογοτεχνικά οδοφράγματα του δημοτικισμού, που πίσω απ' αυτά και μ' αυτά δώσανε τη νικηφόρα μάχη τους ο Παλαμάς, ο Πάλλης, ο Ψυχάρης, ο Εφταλιώτης και οι άλλοι. Ο Κρυστάλλης ήταν ένας πολεμιστής με έργα, ένας χτίστης γερός, ένας πρωτοθεμελιωτής της νέας μας λογοτεχνικής γλώσσας. Είχε μέσα του το δαιμόνιο του "γλωσσοπλάστη λαού", και όπως είπε ο Σ. Μελάς "το δημοτικό τραγούδι αδικεί τον Κρυστάλλη, διότι δεν μας αφήνει να ιδούμε έναν ατομικό καλλιτέχνη, που πάει να ξεπεταχτεί, να βρη την προσωπική του έκφρασι μέσα από τη ζωντανή λαογραφική ύλη, που χειρίζεται".
 
  Το 1890 εξέδωκε τα "Αγροτικά" και τα υπέβαλε στο Φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό, όπου είχε υποβάλει και ο Κωστής Παλαμάς "Τα μάτια της ψυχής μου". Το βραβείο μοιράστηκε στη συλλογή του Παλαμά και τα "Ερείπια" του Ι. Πολέμη. Στον Κρυστάλλη απενεμήθηκε έπαινος. Τούτο του κακοφάνηκε. Η συλλογή του αυτή όμως έκαμε εντύπωσι στην Αθήνα τότε. Ήταν μια πνοή δροσερού "βουνήσιου αγέρα", και ο Β. Γαβριηλίδης έγραφε στην "Ακρόπολιν":

  "- Νά ένας που μας οδηγεί εις την φύσιν : Ο τραγουδιστής του Χωριού και της Στάνης, απλούς τραγουδιστής ο Κώστας Κρυστάλλης, χωρίς αξιώσεις ποιητού, ιερέως, σοφού καλλιτέχνου. Τίποτε, τίποτε. Ένας βιολιτζής. . " Και πιο κάτω :

  "- Η ποίησις πρέπει να είναι αλήθεια. Η ποίησις πρέπει να είναι ευμορφιά. Η ποίησις πρέπει να προξενεί ηθικάς συγκινήσεις. Η ποίησις πρέπει να εισδύη εις την καρδίαν του Έθνους....

to be continued...

Απόσπασμα από το βιβλίο του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Β. ΛΩΛΗ 'ΗΠΕΙΡΩΤΑΙ ΠΟΙΗΤΑΙ - Ι. Βηλαράς-Γ. Ζαλοκώστας-Κ. Κρυστάλλης-Α. Πάλλης-Χ. Χρηστοβασίλης', ΑΘΗΝΑΙ 1967

Φθινόπωρο στη Βράβορη

H ΔΟΞΑ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ βγήκε πρωταθλήτρια στον Α΄ όμιλο της Γ΄ Ερασιτεχνικής και ανέβηκε στην Β΄!

Οι πανηγυρισμοί, οι δηλώσεις τoυ Προέδρου και του προπονητή, τα γκόλ και οι κυριότερες φάσεις του προτελευταίου αγώνα ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ - ΖΙΤΣΑ 3-2 (7-4-2013), όπου η ΔΟΞΑ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ βγήκε πρωταθλήτρια στον Α΄ όμιλο της Γ΄ Ερασιτεχνικής και ανέβηκε στην Β΄. Φωτογραφίες στο http://www.youtube.com/watch?v=s1m9N4...
 
πηγή:passports ανάρτηση: http://zitsagate.blogspot.gr/

http://www.youtube.com/watch?v=8OPM3o2wTj0&feature=youtu.be

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ
http://www.youtube.com/watch?v=s1m9N4wGl1c&feature=youtu.be

Η Βράβορη από ψηλά !

Μπορείτε να βρείτε το σπίτι σας ;;;  http://maps.google.com/maps?ll=39.665452,20.711439&z=15&t=h&hl=en   ρίξτε μια ματιά σε αυτό το λινκ !

Οι Άγιοι Ανάργυροι

Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ρωμαίοι

Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ρωμαίοι έζησαν την εποχή που βασίλευαν ο αυτοκράτορας Καρίνος και ο αυτοκράτορας Νουμεριανός, περί το 284 μ. Χ. και η καταγωγή τους ήταν από τη Ρώμη. Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ρωμαίοι ήταν ιατροί και κτηνίατροι. Σαν πληρωμή για τις ιατρικές τους υπηρεσίες δεν ζητούσαν από αυτούς που θεράπευαν χρήματα ή κάτι άλλο υλικό, μα τους ζητούσαν να πιστέψουν στον Χριστό. Κάποιοι τους διέβαλαν στον αυτοκράτορα Καρίνο ότι κάνουν θαύματα και ιατρικές θεραπείες χρησιμοποιώντας μαγική τέχνη. Μόλις το έμαθαν αυτό οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ρωμαίοι παραδόθηκαν οι ίδιοι στον αυτοκράτορα και όχι μόνο δεν άλλαξαν την πίστη τους αλλά κατάφεραν να πείσουν τον αυτοκράτορα Καρίνο να αρνηθεί την ειδωλολατρεία και να γίνει χριστιανός, θεραπεύοντάς τον θαυματουργικά. Συγκεκριμένα, ο αυτοκράτορας Καρίνος τους απειλούσε με βασανιστήρια για να αρνηθούν τη χριστιανική τους πίστη και τότε γύρισε το πρόσωπο του αυτοκράτορα προς την πλάτη του. Οι Άγιοι Ανάργυροι τον θεράπευσαν από την ασθένειά του και με αυτό το θαύμα του Θεού πίστεψαν όλοι οι παρευρισκόμενοι, τόσο ο αυτοκράτορας όσο και οι αυλικοί του. Και έτσι άφησε τους Αγίους Αναργύρους να επιστρέψουν με τιμές πίσω στους συγγενείς τους. Δυστυχώς, ο ιατρός που είχε διδάξει την ιατρική τέχνη στους Αγίους Αναργύρους, ζήλεψε τη δόξα των Αγίων και τους σκότωσε με πέτρες, αφού με δόλιο τρόπο τους παρέσυρε σε ένα βουνο με σκοπό δήθεν να μαζέψουν βότανα που θα είχαν ιατρική χρήση.

Πολλές εκκλησίες έχουν χτιστεί κοντά ή δίπλα σε ιαματικές πηγές που είναι αφιερωμένες στους Αγίους Αναργύρους. Η μνήμη τους τιμάται την 1η Ιουλίου.

πηγή:http://www.matia.gr/7/72/7203/7203_1_16.html

Αυγουστιάτικη Πανσέληνος στη Βράβορη...

Πολιτιστικός Αύγουστος 2013 : τα παιδιά ζωγραφίζουν !

Πανηγύρι 1ης Ιουλίου

Πανηγύρι 1ης Ιουλίου 2013 - Η Δόξα Αναργύρων χορεύει...

Βρέξει χιονίσει...

Βρέξει χιονίσει η Βράβορη θα το γλεντήσει...Έτσι θα μπορούσε να ήταν ο ολοκληρωμένος τίτλος του άρθρου, μιας και την Καθαρά Δευτέρα (18/3/13) ο καιρός προσπάθησε ''να μας την χαλάσει'' με την ασταμάτητη βροχή αλλά οι Βραβορίτες, πιστοί στο ραντεβού τους με την παράδοση και τα γλέντια, κατέκλυσαν το καφενείο του χωριού για ακόμα μια χρονιά! Τα Σαρακοστιανά έδιναν και έπαιρναν, η παραδοσιακή φασολάδα ετοιμαζότανε και το κέφι σιγά-σιγά δυνάμωνε με συνοδεία της, ακόμα μια φορά, εκπληκτικής λαϊκής μπάντας των ''Εν τέλι''.

Τα έθιμα των αποκριών προστάζουν την εμφάνιση μασκαράδων (κυρίως χωριανών) με σκοπό την ''εξαπάτηση'' των υπολοίπων και την απορία για το ποιός βρίσκεται πίσω από τις μάσκες... Προφανώς αυτό δε φανερώνεται και όποιος τους καταλάβει τους κατάλαβε... οι υπόλοιποι μετεξεταστέοι. Φυσικά δεν έλλειψε και το απαραίτητο γάνωμα εκ της προεδρίας της αδελφότητας, όπως συνηθίζεται.

Το κέφι δεν άργησε να ανάψει, οι χοροί ασταμάτητοι, το κέφι αναλλοίωτο, το κρασί ανέβαζε κι άλλο τη διάθεση και η φωνή της Χριστίνας των ''Εν τέλι'' σε μάγευε σε κάθε νότα. Πειράγματα, αστεία και χαμόγελα είναι αυτά που συμπλήρωναν μια όμορφη Καθαρά Δευτέρα, έτσι όπως μόνο οι Βραβορίτες ξέρουν να χαίρονται! Παρά τις καθημερινές δυσκολίες και τα όσα άσχημα ακούμε και ζούμε καθημερινά, τέτοιες ευκαιρίες πρέπει να ''αρπάζονται'' και να γίνονται όμορφα γλέντια που μας φέρνουν πιο κοντά και μας κάνουν να ξεχνάμε για λίγο τα άσχημα...

Πάνω λοιπόν στο γλυκό μεθύσι που λέει και ένα όμορφο παλιό τραγούδι, το κλαρίνο έκανε την εμφάνιση του, ''κλείνοντας'' με τον καλύτερο τρόπο άλλη μια Καθαρά Δευτέρα στο μικρό μας χωριό. Τα βήματα πάταγαν στη μελωδία γνώριμων ήχων και ο σεβντάς του καθενός φαινόταν πλέον στα μάτια του εκάστοτε πρωτοχορευτή! Τώρα ''παίζαμε στα δικά μας λημέρια'' θα μπορούσε να πει κάποιος...

Πλέον πέρασαν σχεδόν εφτά μέρες και αυτές οι όμορφες στιγμές έγιναν κομμάτι των αναμνήσεών μας. Όχι για πολύ, το πανηγύρι του χωριού είναι κοντά. Ραντεβού λοιπόν την 1η Ιουλίου, γύρω από τον περήφανο πλάτανο της πλατείας μας, για να γιορτάσουμε το όμορφο χωριό μας και να πιαστούμε πάλι όλοι μαζί χορεύοντας και τραγουδώντας:

"Μες το δικό μου το χωριό, έχω φυτέψει, γιέ μου, δέντρα

για να 'ρχονται οι χωριανοί να πίνουμε γιέ μου παρέα..."

Κείμενο: Γιάννης

Φωτογραφίες: Αννέτα

Επεξεργασία φωτογραφιών: Γιάννης

Εγώ κρασί δεν έπινα, ρακί για να μεθύσω...

Νοέμβριος 2012

Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Νοέμβρη τα κουδούνια...

"Σταφύλι μου και μοσχοστάφυλο

είσαι της άνοιξης το τριαντάφυλλο.

Εσύ 'σαι το σταφύλι κυρά μου

ωρέ και εγώ το τσάμπουρο

φίλα με εσύ στα χείλη κυρά μου

ωρέ και εγώ στο μάγουλο."

Ηπειρώτικο

(όλα έτοιμα για "χορό")

Η παράδοση προστάζει να αναφέρεται

το πάτημα των σταφυλιών ως "χορός",

λόγω των συγχρονισμένων κινήσεων

που απαιτούνται από τον πατητή

για την επίτευξη του στόχου,

που δεν είναι άλλος από την πολτοποίηση των σταφυλιών

και την δημιουργία του μούστου κατά συνέπεια.

(διαχωρισμός στέμφυλων)

... Ραντεβού τον Νοέμβρη...